Σούρας | Η διαταραχή προσωπικότητας γεννά δολοφόνους της διπλανής πόρτας – Συνέντευξη στην Valuenews

Share on:

Στην διαταραχή προσωπικότητας που γεννά δολοφόνους της διπλανής πόρτας, απέδωσε τις στυγερές δολοφονίες που σημειώθηκαν τους τελευταίους μήνες στη χώρα μας, ο γνωστός ψυχίατρος Δημήτρης Σούρας.

Σε συνέντευξή του στην δημοσιογράφο Γιώτα Χατζηθεοδώρου, την Valuenews.gr και τον Ελλάδα FM,  ο κος Σούρας μίλησε τόσο για την προσωπικότητα της Ρούλας Πισπιρίγκου που κατηγορείται για την δολοφονία της 9χρονης κόρης της, αλλά και την έκθεση στα φώτα της δημοσιότητας που μπορεί να οδηγήσει στην Ψυχιατρική κλινική.

Ειδικότερα ο γνωστός ψυχίατρος ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Έχουμε φτάσει σε ένα σημείο, ο δολοφόνος να μην είναι έτσι όπως τον φανταζόμαστε, δηλαδή δεν είναι ο υπόκοσμος, ούτε το περιθώριο, ούτε ο σχιζοφρενής με το πριόνι, αλλά ο δολοφόνος της διπλανής πόρτας.

Σας καλώ να αναλογιστούμε τι έχουμε δει τον τελευταίο ενάμισι χρόνο:

Ο δολοφόνος της Τοπαλούδη, πλουσιόπαιδο της Ρόδου με πατέρα εστιάτορα, ο οποίος μαζί με έναν φίλο του δολοφονεί μία φοιτήτρια και την πετάει στα βράχια και μετά στη θάλασσα.

Δεύτερον, ο Μπάμπης (των γλυκών νερών) Αναγνωστόπουλος που έχω βγάλει και σύνδρομο με όνομα το σύνδρομο των γλυκών νερών. Νέος, ωραίος επιτυχημένος κτλ.

Η «βιτριολού». Όλοι αυτοί είναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που μας περιγράφετε κύριε Σούρα είναι άρρωστοι, πάσχουν από κάτι;

«Όχι, θα σας εξηγήσω αν και πιστέψτε με είναι πάρα πολύ δύσκολο και καταλαβαίνω την δυσκολία του κόσμου να το καταλάβει. Υπάρχει μία διαταραχή προσωπικότητας, δηλαδή μία διαταραχή χαρακτήρα η οποία ξεκινά από την εφηβεία. Δημιουργείται ένα άτομο μέσα στην οικογένεια, πιθανώς χωρίς τα όρια της οικογένειας το οποίο άτομο αποκτά ένα χαρακτήρα βίαιο έναν χαρακτήρα απότομο γεμάτο ένταση νεύρα και πάνω απ’ όλα δημιουργείται ένα καινούριο άτομο παραβατικό χωρίς συναισθήματα και δεν υπολογίζει τίποτα, ούτε οικογένεια ούτε  παιδιά είναι ένα άτομο που θα κάνει το κακό χωρίς ενοχές και τύψεις, θα δημιουργήσει δηλαδή αυτό που εγώ ονομάζω « Τον ήρωα του κακού» και όπως καταλαβαίνετε το κακό αυτό δεν περιορίζεται μόνο να σε δείρω και να σε χτυπήσω αλλά μπορώ και να σε δολοφονήσω.

Επεμβαίνει τότε ο (?) και λέει «μα είναι τα παιδιά της» Ναι αλλά το άτομο αυτό δεν δρα με το συναίσθημα δεν βλέπει παιδί εκείνη την ώρα μπροστά του, δεν βλέπει γονιό, δεν βλέπει σύζυγο, δεν βλέπει έρωτα, δεν βλέπει αγάπη πώς να τα δει; Αφού δεν υπάρχει συναισθηματικός κόσμος. Βλέπει μόνο το δολοφονικό του ένστικτο να λειτουργεί, πότε θα λειτουργήσει; Κάτω από ορισμένες αφορμές αλλά όχι η αιτία. Οι αφορμές είναι κάτι τελείως διαφορετικό για αυτό το λόγο εξήγησα και στην τηλεόραση επανειλημμένες φορές ότι το να μου πεις ότι «το οικονομικό είναι αφορμή, η εμμονή με τον άντρα της είναι αφορμή, αλλά εσείς και εγώ αν έχουμε τέτοιες αφορμές θα σκοτώσουμε το παιδί μας; Άρα φταίει η προσωπικότητα, η διαμορφωμένη δολοφονική προσωπικότητα δεν ξέρω αν σας το εξήγησα καλά.

Οι άνθρωποι που περιστοιχίζουν τέτοιους ανθρώπους όπως η Ρούλα Πισπιρίγκου τι μπορούν να κάνουν για να προλάβουν το κακό;  

«Η οικογένεια το αντιλαμβάνεται. Σήμερα βγήκε η αδερφή της η οποία παραδόξως είναι ίδια με την Ρούλα όπως και η μητέρα της. Ίδιο λεξιλόγιο ίδια εκφορά λόγου, είναι το ίδιο άτομο. Η οικογένεια μόλις αντιλαμβάνεται ότι συμβαίνει κάτι τέτοιο πρέπει αμέσως να πάει το παιδί σε κάποιον ειδικό για να μην προλάβει να δημιουργηθεί αυτή η διαταραχή. Από τη στιγμή που δημιουργείται αυτή η διαταραχή δεν υπάρχει σωτηρία, καθώς δεν πρόκειται για αρρώστια και επομένως δεν παίρνει ούτε από φάρμακα ούτε από ψυχοθεραπεία ούτε από ψυχιατρική αντιμετώπιση. Επίσης, θέλω να πω πως σήμερα η αδερφή της Ρούλας είπε ξεκάθαρα για τη σκληρότητα της αδερφής της».

Επειδή αναφερθήκατε σε αυτή τη διαταραχή, τι διαταραχή είναι αυτή ακριβώς, πού την εστιάζετε;

«Εστιάζεται στην προσωπικότητα. Δεν είναι αρρώστια είναι ένα πολύ μεγάλο κομμάτι στις διαταραχές τις προσωπικότητας. Είναι κομμάτι της ψυχιατρικής, αλλά δεν ανήκει στις ψυχικές ασθένειες, ανήκει στις διαταραχές τις προσωπικότητας που είναι πολλές. Είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της ψυχιατρικής που δεν άπτεται των ασθενειών».

Είναι αντιμετωπίσιμη;

«Όχι. Από τη στιγμή που θα έχει γίνει, όχι. Γι αυτό έχουν γίνει και όλες αυτές οι δολοφονίες. Πριν δημιουργηθεί, όταν και δούμε τα πρώτα συμπτώματα, που πιστέψτε με τα βλέπουμε … Μέσα στην οικογένεια φαίνονται τα πάντα. Εμείς ή σφυρίζουμε δεξιά και αριστερά ή ξορκίζουμε το κακό ή λέμε όχι στη δικιά μας πόρτα δεν θα υπάρχει τέτοιο πράγμα ενώ ξέρουμε ότι και στη δικιά μας την πόρτα θα έρθει αυτό απλώς θα αλλάξει ο χρόνος».

Ακούστε όλη τη συνέντευξη εδώ:


Share on: